Cztery zdjęcia – jeden portret (Łk 1, 5-25)

Za czasów Heroda, króla Judei, żył pewien kapłan, imieniem Zachariasz, z oddziału Abiasza. Miał on żonę z rodu Aarona, a na imię było jej Elżbieta. Oboje byli sprawiedliwi wobec Boga i postępowali nienagannie według wszystkich przykazań i przepisów Pańskich. Nie mieli jednak dziecka, ponieważ Elżbieta była niepłodna; oboje zaś byli już posunięci w latach.
Kiedy Zachariasz według wyznaczonej dla swego oddziału kolei pełnił służbę kapłańską przed Bogiem, jemu zgodnie ze zwyczajem kapłańskim przypadł w udziale los, żeby wejść do przybytku Pańskiego i złożyć ofiarę kadzenia. A cały lud modlił się na zewnątrz w czasie ofiary kadzenia.
Wtedy ukazał mu się anioł Pański, stojący po prawej stronie ołtarza kadzenia. Przeraził się na ten widok Zachariasz i strach padł na niego.
Lecz anioł rzekł do niego: «Nie bój się, Zachariaszu! Twoja prośba została wysłuchana: żona twoja Elżbieta urodzi ci syna, któremu nadasz imię Jan. Będzie to dla ciebie radość i wesele; i wielu cieszyć się będzie z jego narodzin. Będzie bowiem wielki w oczach Pana; wina i sycery pić nie będzie i już w łonie matki napełniony zostanie Duchem Świętym. Wielu spośród synów Izraela nawróci do Pana, ich Boga; on sam pójdzie przed Nim w duchu i mocy Eliasza, żeby serca ojców nakłonić ku dzieciom, a nieposłusznych do rozwagi sprawiedliwych, by przygotować Panu lud doskonały». Na to rzekł Zachariasz do anioła: «Po czym to poznam? Bo ja sam jestem już stary i moja żona jest w podeszłym wieku».
Odpowiedział mu anioł: «Ja jestem Gabriel, stojący przed Bogiem. I zostałem posłany, aby mówić z tobą i oznajmić ci tę radosną nowinę. A oto będziesz niemy i nie będziesz mógł mówić aż do dnia, w którym się to stanie, bo nie uwierzyłeś moim słowom, które się spełnią w swoim czasie».
Lud tymczasem czekał na Zachariasza i dziwił się, że tak długo zatrzymuje się w przybytku. Kiedy wyszedł, nie mógł do nich mówić, zrozumieli więc, że miał widzenie w przybytku. On zaś dawał im znaki i pozostał niemy.
A gdy upłynęły dni jego posługi kapłańskiej, powrócił do swego domu. Potem żona jego, Elżbieta, poczęła i kryła się z tym przez pięć miesięcy, mówiąc: «Tak uczynił mi Pan wówczas, kiedy wejrzał łaskawie i zdjął ze mnie hańbę w oczach ludzi». (Łk 1,5-25)

Zachariasz – imię honorowe, znaczące i ważne. Niesie w sobie szczególną treść- „Jahwe pamięta”. Ewangelia pokazuje nam cztery zdjęcia, które składają się na portret Zachariasza. 

  1. Wierny kapłan (wersety 5-7) 

Oto pierwsze ujęcie – oddany Bogu kapłan. 

         Zanim usłyszeliśmy imię dowiadujemy się, że Zachariasz jest kapłanem. Należy do kapłańskiego oddziału Abiasza; co oznacza, że jest potomkiem arcykapłana Aarona. Słyszymy, że on i jego żona są uczciwi w oczach Boga, nienagannie przestrzegają wszystkich przykazań i przepisów Pana. To nie znaczy, że są idealni. To nie znaczy, że są bezgrzeszni. Oznacza to raczej, że kierują się czymś więcej niż tylko zewnętrznym przestrzeganiem prawa. Jak byśmy to powiedzieli, nie są niedzielnymi katolikami. Zachariasz naprawdę kocha Boga. On i jego żona reprezentują to co najlepsze ze starotestamentowej pobożności i religii. Są częścią wiernej resztki, która oczekuje pocieszenia Izraela. Zachariasz służy Panu, mimo że on i jego żona są bardzo przygnębieni brakiem potomstwa. Zachariasz mimo podeszłego wieku \modli się o dziecko.

Ile oni mają lat? W czasach Nowego Testamentu wśród Żydów termin „starzec” był zarezerwowany dla osób w wieku powyżej sześćdziesięciu lat. Zachariasz ma zatem co najmniej sześćdziesiąt lat. 

         Zachariasz modlił się o dziecko, ale Bóg nie odpowiada na tę modlitwę. Czy zwraca się przeciwko Bogu? Czy pozwala, by rozczarowanie powstrzymywało go od uwielbienia, modlitw i ofiar? Czy staje się zgorzkniały? Wielu reaguje w ten sposób, gdy sprawy nie idą tak, jak chcą. Ale nie Zachariasz. On wciąż służy Bogu i miłuje go. Wierny. To słowo przychodzi na myśl. Zachariasz jest wiernym kapłanem.

2. Przestraszony kapłan (wersety 8-17)
Drugie ujęcie jest pełne dramatyzmu. 

         Za panowania króla Dawida kapłanów podzielono na 24 oddziały. Każda zmiana miała odbywać dyżur dwa razy w roku. Ponieważ było więcej kapłanów to rzucanie losów decydowało, kto wykonuje różne zadania. Zachariasz zostaje wybrany, aby ofiarować kadzidło w Świętym Miejscu. To tak wielki zaszczyt, że kapłanowi pozwolono na to tylko raz. Wielu kapłanów nigdy nie dostępowało tego zaszczytu. I tu zadziałała Opatrzność Boża. Kto wybiera Zachariasza, aby złożył ofiarę kadzenia? Bóg to robi. Jak to ujęto w Księdze Przysłów: „Losy wyciąga się z kieszeni, ale rozstrzygnięcie zależy od Pana” (Prz 16, 33). To Bóg chce, aby Zachariasz ofiarował kadzidło w świątyni.

Co zatem dzieje się w tym szczególnym i świętym momencie życia Zachariasza?

„Wtedy ukazał mu się anioł Pański, stojący po prawej stronie ołtarza kadzenia”.

Św. Łukasz uwielbia przekazywać nam szczegóły. Każdy detal ma swoje uzasadnienie. Zwróć uwagę na ten szczegół: anioł Pański stoi po „prawej” stronie ołtarza kadzidła. Prawa strona, nie lewa. Nie z przodu i na środku. Ale na prawo od ołtarza. To nie jest przypadek. Żydowska angelologia uważała lewą stronę ołtarza za miejsce dla aniołów; tylko Bóg mógł stawać po prawej stronie. Tak więc tradycja sugeruje Zachariaszowi, że widzi Boga.. Zachariasz jest przerażony! Dlatego anioł mówi: „Nie bój się, Zachariaszu!”. „Twoja prośba została wysłuchana: żona twoja, Elżbieta, urodzi ci syna i nadasz mu imię Jan”. Czy stary Zachariasz wciąż modlił się o potomka? A może modlił się również o Mesjasza? Nagle wszystko staje się oczywiste – Zachariasz będzie miał syna, który przygotuje drogę Mesjaszowi.

„Twoja prośba została wysłuchana”. Uwaga: modlitwy zapisane w niebie i nigdy nie będą zapominane.

3. Niewierny kapłan (wersety 18-22). 
Trzeci obraz Zachariasza pokazuje nam niedowiarka.

         Bóg ma dobre wieści. Nadchodzi Mesjasz, a Zachariasz będzie miał syna, który przygotuje Jego przyjście. Wydawałoby się, że przebywanie w świątyni, ofiarowanie kadzidła, obecność anioła Pańskiego i obwieszczenie Słowa Bożego umocni wiarę Zachariasza, ale tak nie jest. On jednak nie wierzy. Zamiast z wiarą patrzeć na Boga, patrzy na siebie i swoją żonę i decyduje, że narodziny syna są niemożliwe. Myśli, że jego fizyczne ograniczenia będą przeszkadzać Wszechmogącemu Bogu.

         Zachariasz grzeszy ustami, więc anioł zabiera mu mowę. To powstrzymuje go przed przechwalaniem się swoją wizją. Przez dziewięć miesięcy Zachariasz może być jedynie cichym obserwatorem – tym, który ma dużo czasu na myślenie o Bożych drogach, Bożych obietnicach i Bożej potędze.

4. Uhonorowany kapłan (wersety 23-25) 
Czwarty kadr pokazuje nam Zachariasza jako uprzywilejowanego kapłana.

         Kiedy czas służby dobiega końca, Zachariasz wraca do domu na wzgórzu Judei. Myślisz, że jedzie na swoim najwolniejszym ośle czy wielbłądzie? Jeśli wraca pieszo, czy myślisz, że on idzie powoli? Oczywiście nie! Ma dobre wieści. Dobre wieści o synu. Dobre wieści o Mesjaszu. Dobre wieści od samego Pana. Dobra nowina, którą Pan przygotował. Myślę, że Zachariasz wraca do domu tak szybko, jak to możliwe.

Jestem pewien, że Zachariasz spędza ostatnie dni swojej posługi w świątyni i podróży do domu, zastanawiając się, jak przekazać Elżbiecie to wszystko, co się wydarzyło. Wie, że nie może jej powiedzieć, więc może to wszystko zapisał? 

Może weźmiesz do ręki kartkę i wczuwając się w Zachariasza napiszesz taki list?

A może będzie to list o wielkich dziełach, które Bóg zdziałał w twoim życiu? 

konkret na dziś: Podziel się z kimś radością zbliżających się Świąt.

Niech Cię błogosławi Bóg Wszechmogący: Ojciec i Syn i Duch Święty + 

ks. Artur Schodziński  

Podobne wpisy: