Małe dziecię – nowy początek ludzkości (Łk 1,57-66.80)

Dla Elżbiety nadszedł czas rozwiązania i urodziła syna. Gdy jej sąsiedzi i krewni usłyszeli, że Pan okazał tak wielkie miłosierdzie nad nią, cieszyli się z nią razem. Ósmego dnia przyszli, aby obrzezać dziecię, i chcieli mu dać imię ojca jego, Zachariasza.
Jednakże matka jego odpowiedziała: „Nie, lecz ma otrzymać imię Jan”.
Odrzekli jej: „Nie ma nikogo w twoim rodzie, kto by nosił to imię”. Pytali więc znakami jego ojca, jak by go chciał nazwać.
On zażądał tabliczki i napisał: „Jan będzie mu na imię”. I wszyscy się dziwili. A natychmiast otworzyły się jego usta, język się rozwiązał i mówił wielbiąc Boga. I padł strach na wszystkich ich sąsiadów. W całej górskiej krainie Judei rozpowiadano o tym wszystkim, co się. zdarzyło. A wszyscy, którzy o tym słyszeli, brali to sobie do serca i pytali: „Kimże będzie to dziecię?” Bo istotnie ręka Pańska była z nim.
Chłopiec zaś rósł i wzmacniał się duchem; a żył na pustkowiu aż do dnia ukazania się przed Izraelem.

Zawsze jest coś wspaniałego i niesamowitego, gdy poczyna się i rodzi dziecko. Przez promiennie czyste oczy dziecka Bóg nas poznaje. W każdym dziecku, które zostaje powołane do istnienia Bóg na nowo mówi tak ludzkości i daje jej nowy początek. Jest to szczególnie prawdziwe w odniesieniu do dziecka, którego narodziny obchodzimy dzisiaj: jest to mały Jan, który później otrzyma przydomek Chrzciciel, ponieważ był potężny i jako znak nawrócenia do Boga udzielał chrztu na odpuszczenie grzechów.

Obecnie przeżywamy gorące i ekscytujące, w pewnym sensie, Ekscytujące mecze piłkarskie U21, czy reprezentacji Polski w siatkówce. Jednakże o wiele bardziej ekscytujący jest opis narodzin Jana Chrzciciela – z zupełnie innego świata. Przyjrzyjmy się bliżej: starsza para Zachariasz i Elżbieta odczeka się jeszcze potomka – zupełnie nieoczekiwanie. Rodzina i krewni nie mogą w to uwierzyć. A Zachariasz, ojciec, który należał do kasty kapłańskiej i pełnił właśnie służbę w świątyni traci głos.

Zachariasz i Elżbieta nie mogli mieć dzieci z naturalnych powodów. W Starym Testamencie niepłodność była powszechnie uważana za nieszczęście, a przez niektórych nawet za karę Bożą. Para osiągnęła już odpowiedni wiek i pogodziła się z losem bezdzietności. Ale wszystko się zmienia, kiedy podczas służby przed Zachariaszem staje Anioł i oznajmi mu, że jego żona Elżbieta wkrótce porodzi syna, któremu nadadzą imię Jan.

Co właściwie oznacza właściwie imię Jan? W dosłownym tłumaczeniu oznacza „Bóg jest łaskawy, Bóg jest dobry”. Elżbieta i Zachariasz nie mieli pojęcia, co ich syn, surowy pokutnik i kaznodzieja, ogłosi człowiekowi – „Bóg jest łaskawy, Bóg jest dobry”.

To był znak Boga dla ludzi, że to dziecko zostało wybrane w szczególny sposób. W rzeczywistości był ostatnim ze starotestamentowych proroków, którzy poprzedzili Pana i utorowali mu drogę. Asceta mieszkał na pustyni, żywiąc się szarańczą i dzikim miodem. On właśnie wzywał do nawrócenia i pokuty i chrzcił w Jordanie.

To wydarzenie uświadamia nam także, jak bardzo mocno związane ze sobą są Stare i Nowe Przymierze. Bóg wybrał lud Izraela i przygotował go na przyjście Mesjasza. Prorocy wielokrotnie wskazywali, jak ważne jest dla zbawienia ludu wybranego utrzymanie tego przymierza. Bóg jest wierny, tylko człowiek często nie dotrzymuje tego, co obiecał.

W Jezusie Chrystusie Bóg doprowadził do pełni swoje przymierze z ludem Izraela i rozszerzył je na całą ludzkość. Jezus Chrystus kocha zarówno Swój lud, jak i Swój Kościół z nieskończoną miłością. Jego serce jest otwarte dla wszystkich, aby mogli znaleźć strumienie wody żywej i dostąpić zbawienia w obfitości. Jan chce też do nas wołać: uwierz w Jezusa Chrystusa! Z Maryją możemy radować się z wielkich rzeczy, które Bóg nam uczynił. On jest wierny i pozwoli radować się pełnią darów w wieczności – w tej nigdy niekończącej się radości i szczęścia.

Konkret na dziś: Podziękuj za wszystkie łaski na Twojej drodze powołania.

Niech Cię błogosławi i strzeże Bóg Wszechmogący: Ojciec i Syn i Duch Święty. Amen.

Podobne wpisy: