Tea break

Wiara z czynu  (J 14,7-14)

Jezus powiedział do swoich uczniów: 
„Gdybyście Mnie poznali, znalibyście i mojego Ojca. Ale teraz już Go znacie i zobaczyliście”. 
Rzekł do Niego Filip: „Panie, pokaż nam Ojca, a to nam wy starczy”. 
Odpowiedział mu Jezus: „Filipie, tak długo jestem z wami, a jeszcze Mnie nie poznałeś? Kto Mnie zobaczył, zobaczył także i Ojca. Dlaczego więc mówisz: «Pokaż nam Ojca?» Czy nie wierzysz, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie? Słów tych, które wam mówię, nie wypowiadam od siebie. Ojciec, który trwa we Mnie, On sam dokonuje tych dzieł. Wierzcie Mi, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie. Jeżeli zaś nie, wierzcie przynajmniej ze względu na same dzieła. 
Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto we Mnie wierzy, będzie także dokonywał tych dzieł, których Ja dokonuję, owszem i większe od tych uczyni, bo Ja idę do Ojca. A o cokolwiek prosić będziecie w imię moje, to uczynię, aby Ojciec był otoczony chwałą w Synu. O cokolwiek prosić Mnie będziecie w imię moje, Ja to spełnię”. 

Jezus podczas ostatniego wspólnego posiłku ze swoimi uczniami pragnie w sposób przyjacielski i budujący otuchę przypomnieć tę naukę, którą głosił od początku. Pragnie przekazać im wiedzę dotyczącą swojej jedności z Ojcem i konieczności uwierzenia w tę naukę na podstawie świadectw, jakie dają dzieła Jezusa.

Wypowiedź Jezusa zawiera w sobie bardzo ciekawą metodę pedagogiczną. Stwierdza On coś, co skłania uczniów do zadawania pytań, na które udziela odpowiedzi. Są to osobiste pytania uczniów, zatem gotowi są do wysłuchania odpowiedzi.

Pytanie Filipa, które dzisiaj słyszymy pokazuje, że znajomość Ojca przez tych, którzy zobaczyli Syna nie jest jeszcze pełna. Uczniowie widzieli, że przez Jezusa Bóg działa w wyjątkowy sposób, ale nie uczynili dalszego kroku ku Bogu. Pełne poznanie Ojca umożliwi im dopiero interwencja Ducha – Parakleta.

Powstaje pewne nieporozumienie, a raczej pokazane zostaje niezrozumienie przez Filipa. On interpretował Stary Testament, całe objawianie się Boga jako skierowane ku Chrystusowi. Czyny i słowa Jezusa były bezpośrednim ukazaniem Ojca. Kto widzi nadprzyrodzone dzieła Jezusa, dostrzega z łatwością działającego Ojca, Który posłał Jezusa na świat.

Uczniowie widzieli to wszystko, że stali się świadkami i uwierzyli, ale nie zrozumieli ostatecznej ich wymowy, dostępnej dopiero dzięki wsparciu Parakleta. Dzieła te nie były objawieniem jednorazowym a ich skuteczność, oparta na wielkości działającego Ojca trwa.

Wiara w Jezusa, oparta na Jego słowach i czynach jest pomocą w niepokoju i zbłąkaniu. Wypiera ona lęk i wyzwala rzeczywistość bycia dziećmi Bożymi i braćmi Jezusa. Konieczne jest ze strony wierzących zaufanie, a wtedy doświadczą prawdziwości słów Jezusa. Będą nimi dzieła, których będą dokonywali, kiedy On powróci do Ojca. Jezus zaprasza swoich uczniów każdego czasu, aby otwierali się na nowe zadania dla zbawienia świata prze głębsze zjednoczenie z Nim, jako Zbawicielem, poprzez czerpanie od Niego życia i zachowanie Jego przykazań. Przez Jezusa miłość Ojca będzie kontynuowana w okazywaniu pomocy uczniom w spełnianiu ich misji.

Konkret na dziś

Poproszę o Dary Ducha Świętego.

Niech Cię błogosławi i strzeże Bóg Wszechmogący: Ojciec i Syn i Duch Święty. Amen.

 

Podobne wpisy: