Zostanę prorokiem! (Mt 7,15-20)

 

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Strzeżcie się fałszywych proroków, którzy przychodzą do was w owczej skórze, a wewnątrz są drapieżnymi wilkami. Poznacie ich po ich owocach. Czy zbiera się winogrona z ciernia albo z ostu figi? Tak każde dobre drzewo wydaje dobre owoce, a złe drzewo wydaje złe owoce. Nie może dobre drzewo wydać złych owoców ani złe drzewo wydać dobrych owoców.

Każde drzewo, które nie wydaje dobrego owocu, zostaje wycięte i wrzucone w ogień. A więc: poznacie ich po ich owocach».(Mt 7,15-20)

Kto to jest prorok? Pierwsza odpowiedź, która przychodzi na myśl, to: „osoba przepowiadająca rzeczy przyszłe”. Ale czy na pewno? Czy to była istota działania prorockiego w Biblii?

Czy wiesz, kto jako pierwszy w Starym Testamencie jest nazwany tym szlachetnym i nieco tajemniczym określeniem? Abraham. W Księdze Rodzaju spotykamy scenę, w której Abimelek zabiera do siebie żonę Abrahama, Sarę. Gdy spotykają go za to nieszczęścia, Bóg poucza króla przekonującego Go o swojej niewinności:

„Wiem, że uczyniłeś to w prostocie serca. Toteż sam ciebie powstrzymałem od wykroczenia przeciwko Mnie; dlatego nie dopuściłem, abyś się jej dotknął. Teraz więc zwróć żonę temu człowiekowi, bo jest on prorokiem i będzie się modlił za ciebie, abyś pozostał przy życiu. Jeżeli zaś nie zwrócisz, wiedz, że na pewno nie minie śmierć ciebie i wszystkich twoich bliskich” (Rdz 20,6-7)

Co z tego wynika? Zadaniem proroka jest modlitwa za tych, którzy upadają. Mają oni stawać między tymi ludźmi a Bogiem i błagać za nimi. Doskonale tę funkcję opisuje to, co Abraham zrobił dwa rozdziały wcześniej. Gdy z ziemi rozlegało się głośne wołanie grzechów i przewinień Sodomy i Gomory, Abraham targuje się z Bogiem o ocalenie, pertraktując coraz to bardziej łagodne traktowanie grzesznych miast:

„Wtedy to ludzie ci odeszli w stronę Sodomy, a Abraham stał dalej przed Panem.Zbliżywszy się do Niego, Abraham rzekł: «Czy zamierzasz wygubić sprawiedliwych wespół z bezbożnymi? Może w tym mieście jest pięćdziesięciu sprawiedliwych; czy także zniszczysz to miasto i nie przebaczysz mu przez wzgląd na owych pięćdziesięciu sprawiedliwych, którzy w nim mieszkają?O, nie dopuść do tego, aby zginęli sprawiedliwi z bezbożnymi, aby stało się sprawiedliwemu to samo, co bezbożnemu! O, nie dopuść do tego! Czyż Ten, który jest sędzią nad całą ziemią, mógłby postąpić niesprawiedliwie?»Pan odpowiedział: «Jeżeli znajdę w Sodomie pięćdziesięciu sprawiedliwych, przebaczę całemu miastu przez wzgląd na nich». Rzekł znowu Abraham: «Pozwól, o Panie, że jeszcze ośmielę się mówić do Ciebie, choć jestem pyłem i prochem. Gdyby wśród tych pięćdziesięciu sprawiedliwych zabrakło pięciu, czy z braku tych pięciu zniszczysz całe miasto?» Pan rzekł: «Nie zniszczę, jeśli znajdę tam czterdziestu pięciu». Abraham znów odezwał się tymi słowami: «A może znalazłoby się tam czterdziestu?» Pan rzekł: «Nie dokonam zniszczenia przez wzgląd na tych czterdziestu». Wtedy Abraham powiedział: «Niech się nie gniewa Pan, jeśli rzeknę: może znalazłoby się tam trzydziestu?» A na to Pan: «Nie dokonam zniszczenia, jeśli znajdę tam trzydziestu». Rzekł Abraham: «Pozwól, o Panie, że ośmielę się zapytać: gdyby znalazło się tam dwudziestu?» Pan odpowiedział: «Nie zniszczę przez wzgląd na tych dwudziestu». Na to Abraham: «O, racz się nie gniewać, Panie, jeśli raz jeszcze zapytam: gdyby znalazło się tam dziesięciu?» Odpowiedział Pan: «Nie zniszczę przez wzgląd na tych dziesięciu». Wtedy Pan, skończywszy rozmowę z Abrahamem, odszedł, a Abraham wrócił do siebie.” (Rdz 18,22-30)

Bardzo ciekawy jest fakt, że w czasach monarchii izraelskiej prorocy mieli swoje „uniformy”. Nosili specjalne płaszcze, by każdy mógł rozpoznać w nich posłańca Bożego. Z czasem jednak, gdy sytuacja stawała się trudna, bardzo często ukrywali tę swoją godność, nosząc zwykłe szaty (Za 13,4). Ale najbardziej podstawowym wyróżnikiem ich działalności była bliska więź z Bogiem. Gdy Ten do nich mówił, musieli przekazywać orędzie i upominać, nawet jeżeli było to dla nich wielkim wyzwaniem.

Dlatego też wiele odwagi wymagało np. od Eliasza głosić pouczenie wobec na wpół pogańskich królów i ich małżonek. Sytuacja w Izraelu była wtedy na tyle trudna, że Eliasz w pewnym momencie ostał się jako jedyny prorok wierny Bogu. Ale wytrwał! Wytrwał dzięki temu, że wierzył w Bożą opiekę i Boże wybranie.

Chrystus mówi dzisiaj o fałszywych prorokach, którzy przychodzą do ludzi ze złymi intencjami, skrytymi głęboko w sercu. Już od czasów Mojżesza zastanawiano się, jak rozpoznać prawdziwego posłańca Bożego. Jednym z kryteriów była zgodność Słowa Bożego z ich nauczaniem, kolejnym zgodność pomiędzy ich życiem a nauczaniem. Jak mogę głosić Słowo Boże, gdy nie ma go we mnie? Jak pouczać, jeśli sam świadomie i celowo dopuszczam się win?

Chrystus ofiaruje Ci dzisiaj łaskę, by trwać w Nim jak drzewo trwające w żyznej, nawodnionej ziemi. Niech Jego błogosławieństwo Cię przenika i pozwala Ci wzrastać. Otwórz na Niego swoje serce.

Błogosławieństwo od ks. Krystiana: Niech cię błogosławi Bóg Wszechmogący, Ojciec, i Syn, i Duch Święty +

Podobne wpisy: